Tokyo'da 1920li yıllarda yaşanmış dramatik ve bir o kadar da güzel sadakat öyküsü.
Film orjinali japonya 'da geçiyor olmasına rağmen sanırım ilgi çekmesi açısından Hollywood versiyonu yapılması planlanmış ve başrole az da görünse Richard Gere koyulmuş. Bu nedenle de köpeğin orjinal ismi Hatchiko'nun söylenişi de daha çok benimsensin diye tüm film boyunca Hatchi diye geçiyor.
Bir insanla bir hayvan arasındaki bağ en fazla ne kadar olabilir ki? Bu film bütün düşünceleri yıkıyor ve inanılmaz bir gerçek hayattan alınma öyküyü bizlere sunuyor. Bir bilim adamı Prof Ueno , işten her gün dönerken metronun girişinde Hachiko isimli köpeği tarafından karşılanır.
Ancak bir gün bu profesör trenden inmez çünkü ünivresitede ders verirken aniden ölür. Bunu bilmeyen sevgili dostu Hachiko, yıllar boyu O’nun geleceği ümidiyle metronun ( filmde tren istasyonu ) çıkışından ayrılmaz. Köpeğin 10 yıl boyunca sahibini özlemle beklemesi sırasında, orada yaşayan halkla da arasında özel bir bağ kurulur. Kendisi de yaşamı sona erene kadar bu sadakatinden vazgeçmeyen Hachiko’nun heykeli Tokyo’daki Shibumi metro istasyonunun girişine yaptırılmış ve günümüzde de hala oradadır.
Filmde konu küçük bir kasabada , nufusun ve arabaların az olduğu bir mekanda çekilmiş. Ancak 1920lerin 30ların Tokyosu bugünkü kadar olmasa da çok çok kalabalık olması lazım. Dolayısıyla bir köpeğin her gün o trafik ve kalabalıkta insanlar arasından sıyrılıp , metrodan inen binlerce insan arasında sahibini beklemesi çok daha ilginç. Film bu kısmı çok çok vurgulamıyor. Yetişkinlerin bekledği duygusal formatı tam veremese de tüm çocukların , tüm eğitim programlarımızda mutlaka izletilmesi gereken bir film olduğunu düşünüyorum .
Ayrıca , eşi öldükten sonra , evin hanımının da köpeği nedensiz bir şekilde terketmesi ve bunund da tam olarak açıklanmaması da filmin tezatlarından birisi.
Yine de çok detaylara takılmadan sadakat ve vefa açısından mümkünse duygusallığını yitirmemesi açısından dublajsız ama altyazı ile izlenmesi gerekir diye düşünüyorum.
Tokyo'da bugün Shibumi metro istasyonuna gittiğinizde o kalabalığın arasında Hatchiko'nun metro kapısındaki muteavazı heykelini de görüyorsunuz. O kalabalık arasında dikkatten kaçabiliyor ama meraklısı mutlaka gitmişken bu sadık dostun önünde de bir fotoğraf çektirmesi bu hikayeyi dilden dile anlatması gerekir diye düşünüyorum10/01/2010
Süre:1 saat 44 dk.
Ahmet Kemal Şenpolat

yazar melıssa, Temmuz 14, 2011
yazar meri, Temmuz 14, 2011
yazar memet can ağım, Mart 16, 2011
Hacettepe Üniversitesi Hayvan Hakları Ve Doğayı Koruma Topluluğu Yönetim Kurulu adına;
yazar At Sever, Ağustos 12, 2010
yazar emine savaşcı, Şubat 03, 2010
iyorum onun için beni orda bekliyor biliyorum sözüm kendini insan zanneden ve tüm hayvanlara işkence tecavüz edenler seyretmeli aslında ve insanlığı öğrenmeli




Twitter
Myspace
Digg
Del.icio.us
Reddit
Yahoo
Newsvine
Googlize this
Facebook


