Türkiye’nin sokak hayvanları ile ilgili yaşamış olduğu dramatik gerçeklerden en önemlilerinden bir tanesi de sokaklarda , otoyollarda hayvanların trafik kazası sonucu yaralanması ve saatlerce can çekişerek ölmesidir.

Her ne kadar federasyon olarak meclise vermiş olduğumuz yasa teklifinde bu maddeyi kazayı yapan kişinin ehliyetine bir yıl süreyle el koyma şekilde değişmesini söylemişsek de aslında yasanın değişmesini beklemek biraz hayalcilik olur. İnsanların o moral ve etik düzeye gelmesini  bekleyene kadar daha akılcı ve pratik bir yol daha vardır : SİGORTA SİSTEMİmize bu riski de dahil etmek. Teminat kapsamına almak.

Bildiğiniz üzere her araç kullananın yaptırmak zorunda olduğu bir sigorta vardır. Buna zorunlu mali sorumluluk sigortası denir ( ZMSS) . Halk arasında zorunlu sigorta olarak geçer.

Kasko denilen sigorta çeşidi isteğe bağlı olup bu ancak kendi aracınızda meydana gelen hasarın tazminine yöneliktir. Onun için isteğe bağlı tutulmuştur. Ancak zorunlu sigorta ise sizin zarar verdiğiniz üçüncü şahsın zarar ve ziyanını ödemeye yöneliktir. O nedenle sizin gerek trafik alanından kaçmamanız gerekse karşı tarafın teminatını garantiye almak için de böyle bir sigorta zorunlu olarak yaptırılmadan aracınız trafiğe çıkamaz hatta yakalanırsanız aracınız trafik polisi tarafından bağlanır. Ciddi de cezası vardır. Rüşvetle falan da kurtulamazsınız. ZMSS olmadan  serseri mayın gibi trafikte gezenden farkınız kalmayacağı için iş sıkı tutulur.  Kaza yaptığınızda , suçsuz olan karşı tarafın hastane masraflarını bile ödeyemez durumda kalabilirsiniz.

İşte belki de bizim sigorta reasürans birliğinden talep etmemiz gereken yegane istem bu ZMSS içine hayvanlara trafik kazası sonucu verilecek zararın bu teminat kapsamına alınmasıdır. Yani , sokak köpeğine çarpan da , ineğe aracı ile vuran da , atın ayağını trafik kazası sonucu kıran da bu ZMSS sayesinde , hayvanın tüm veteriner , tedavi masraflarını karşılaması garanti altına alınır. Dolayısıyla kaza yapan kişi de masraflara katlanmamak gibi bir yükümlüğe maruz kalmayacağından onu en yakın veterinere götürebilir. Çünkü masraflar için cebinden para çıkmayacaktır. Önceden zorunlu olarak “zaten” satın almış olduğu poliçe bu teminatı kapsayacaktır.

ürkiye’de yaklaşık 14 milyona yakın araç vardır. Hepsinin de hayvana çarptığı söylenemez. Sigorta bir istatistik bilimidir. Dolayısıyla bu kadar araç için ödenecek prim miktarı en fazla üç ya da dört lira arttığında en azından böyle bir risk de teminat altına alınmış olur. Kaza yapan kaçsa bile , sigorta kapsamında olduğu için , hayvanın acı çekmesi önlenir , ameliyat olması sağlanır. Çünkü mali külfet zaten önceden satın alınmış ZMSS üzerinde olacaktır. İstatistiksel olarak da bu durumla çok karşılaşılmayacağı ve araç sayısının çok olduğu düşünülecek olursa yükselecek prim miktarının üç liradan ( iki dolar) fazla olacağını sanmıyorum. Zaten ortalama bir ZMSS poliçesi 200 lira civarındadır. Primi ödeyen açısından da 200  lira ile 203 lira arasında da fark olmayacaktır.

Şimdi gelelim zurnanın zırt dediği yere. Bu değişiklik nasıl olacak ? Kim yapacak ?

Sigorta şirketleri ise durup dururken böyle bir teminatı poliçe içine koymazlar. Bununla ilgili yasal mevzuat değişikliğinin yanı sıra ciddi bir halkla ilişkiler çalışması ve lobicilik faaliyeti sürdürülmeli , yaşadığımız bu olaylar anlatılmalıdır.

Dikkat ederseniz çoğu yazışmalarımız kendi içinde kapalı gruplar arasında  devam etmekte ancak bizlerin , sizlerin çektiği sıkıntılar dış dünyaya ancak medyatik bir olay olduğunda , ya da gündemde bir şey kalmadığında devreye girmektedir. Yani kendi kendimize konuşmakta , kendi kendimize propaganda yapmakta , kendi kendimize lanet okumaktan , dış dünyaya yaşanan bu ve benzeri olayları anlatmakta zorlandığımız bir gerçektir.

Dolayısıyla yıllardan beri anlatmaya çalıştığımız noktaya yine ve yeniden geliyrouz. Önce örgütleneceğiz , son günlerin popüler kelimesi ile “kurumsallaşacağız” ve bu şirketler üzerinde baskı grupları oluşturup , teminat içine bunun girmesi için aylarca belki yıllarca ısrarlı bir şekilde çalışacağız. Hatta sadece bununla ilgilenen bir ekip oluşturacağız. Başından sonuna kadar , afişinden yazışmasına , toplantılarından televizyon sunumlarına kadar bu takım işi götürecek , takipçi olacak. yani örgütlenmeden , güçlü bir ses olmadan ne bu istemimizi , ne başka istemlerimizi devlete ya da özel şirketlere kabul etmek olası değildir.

İşte o zaman aslında 2-3 lira gibi ucuz , fakat bizler için özünde çok pahalı bir teminatla belki hiç görmediğimiz yüzlerce sessiz sesin çığlığını , neşeli kuyruk sallamalara dönüştüreceğiz. Can çekişien muhakkak  sokaklarda ya da bakımevlerinde gördüğünüz hayvancıklar değildir .

Türkiye'de ulaşamadığımız o kadar yerleşim vardır ki ; ulaşamadğımız , göremediğimiz , dokunamadığımız hayvanların da dermanı olduğumuzda asıl mutluluk o olacaktır. HAYTAP 'ın resmin bütününe bakma , makro çalışmalara yönelmesinin altında yatan ruh da zaten budur.  Sivil toplum örgütü olarak güçlendikçe devlet kurumları üzerindeki baskı kurma ve lobicilik yapma faaliyetleriniz daha çok artacaktır. Sigorta sisteminin de yukardan vahiy gelerek değiştirilemeyeceğine göre bizlerin sizlerin bu konuda da baskısının artmasının önemli olduğunu düşünüyorum. Ancak o zaman yollarda can çekişen canlarımız için çözüm kapıları aralanacaktır.  10/12/2008

HAYTAP Hayvan Hakları Federasyonu
Yönetim Kurulu Başkanı

27 Kasım 2010

KONUYLA İLGİLİ CNNTURK TV KANALINDA YAYINLANAN PROGRAMI İZLEMEK İÇİN LÜTFEN TIKLAYIN.

Türkiye’de hayvanları belediyeler kurtarmaz.

Eğer kurtarırsa orada mutlaka tesadüfen bizim gibi iyiniyetli hayvan dostları memurlar vardır. Genelde de bu kişileri zaten masa başlarında pek bulamazsınız. Diğerleri de ya bilgisayar başında chat yaparlar , ya tetris oynarlar ya da akşam eve kendilerini götürecek servis saatlerini beklediğini görürsünüz. Çoğunun hayvanları kurtarmak , korumak görev yetkileri dahilinde olsa bile , sonuçta onlar "öteki" olduğu için ve şikayet edemeyecekleri için kimsenin umrunda değildir. Yazılı yanıtları sorumluluktan kaçınacak şekilde diplomatiktir.

O zaman hayvanları yine o bataklıktan ,zehirden , çamurdan kurtaracak ekip ya profesyonel ekiplerdir ya da bu konuda eğitilmiş gönüllülerdir.

Bu sel felaketinden çıkarılacak en büyük ders kanımca bu olmalıdır.

Bizim de maalesef halen böyle bir ekibimiz yoktur. ( gerçi bir zamanlar ambulansımız da yoktu )

Bir sonraki felakete canavar gibi hazır ,  fazla değil on kişilik örgütlenmiş aktif destek grubu ile bunu başarılabilir. On kişilik komando ekibi gibi.

Maalesef bu ekibi bugüne kadar kuramadık. Gerek parasızlıktan , gerekse halen devam eden dernekler arası etiketlenmeden ve insanların bibirine karşı önyargısından.  Hatta hayvansevmesine rağmen bu kişilerin  birbirine güvensizliğinden ve karalamasından.

Halbuki on kişilik örgütlü ve eğitilmiş  bir "aktif destek grubu" olmuş olsaydı acil olarak olay yerine intikal eder , internet üzerinden gelen var mı diye bilinçli bilinçsiz herkesi oraya çağırmaz , barınağa bile hayatında gitmemiş kişiler ele ayağa dolanmaz ,  gereksiz bir koordinasyon ve iletişim kopukluğu olmazdı diye düşünüyorum.

İyiniyetli arkadaşlarımızın gerçekten gecenin o vaktinde elini öpmek lazım. Büyük çaba gösterdiler. Ama emin olun onlardan bile çoğu bir kaç ay sonrasına aramızda kalmayacaklar. Yine bizbize kalacağız. Herkesin Bahçeşehir'e odaklanmasının nedeni çaresizlikten olduğunu da kabul etmemiz gerekiyor.

Ancak , orada bulunan suyun kimyasal atıklar nedeniyle zehirli olma olasılığından tutun , suya elektirik akımının karışmasına kadar bir çok tedbir panik nedeniyle göz ardı bile edildiğinden eminim . Ve daha büyük bir felaketin eşiginden de döndüğümüz için kendimizi şanslı kabul etmemiz gerekir.  Bu da açıkçası "şans" olarak değerlendirilmeli. Hele bir önemli konu daha var ki ondan şu anda bahsetmek bile istemiyorum , umarım kimse de bu toz duman arasında farkına varmaz ve unutulup gider.

Özetleyecek olursak bu olaydan acil olarak ders çıkarıp öncelikle büyük illerde acil kurtarma ekibi oluşturmamız ve işi ehline bırakmamız gerekmektedir. Yani olay meydana geldiğinde bu arkadaşlarımız ne malzeme , ne araç , ne iletişim gibi sorunlarla karşılaşmamalı , tahliye planından hayvanların nakil edileceği yerlere kadar ön provalarının aylar öncesinden yapılması gereklidir.

Bu ekipte çalışacak  kişiler hangi derneğe ya da semte ait olursa olsun bu iş ekip işidir ve acil olarak bunun kurulması gerekli , hatta bunun için de özel bütçe oluşturulmalıdır.

Ben , şahsen dışardan olaylara bakan biri olarak çıkarttığım tek ders bu olmuştur. Yoksa diğer felaketlerde de başımıza gelecek kaçınılmaz son yine bu olacaktır.

Istanbul nasılki depremeden , sellerden on yıl sonra bile ders almadı , bari bizler bu son sel olayını bahane edip artık ekip olarak çalışabilmek ve hatta o ekibe de ne olursa olsun güvenebilmek ve her zaman için de "onlar bizden biri , onlar bizim arkadaşımız , onlar can kurtarma ekibi" diyebilme gururunu taşıyabilmemiz  gerekir.

O günleri görür müyüz dersiniz ?

.............