FLIPPER’IN KABUSU

George Scott’un başrolünü oynadığı Yunusların Günü ( The day of Dolphins) tüm hayvan hakları savunuclarının izlemesi gerekli müthiş bir filmdir. Yunuslarla dostluk kuran bir bilim adamının , onlara konuşmayı öğretmesi , ancak bu bilgisinin insanoğlu tarafından kötüye kullanılması sonucu istemeye istemeye onlardan ayrılmasına neden olur. Hele ki o son sahnede insanın yüreği cız eder. Baba ve anne olarak benimsedikleri sahipleri , onlara zarar gelmesin diye onlardan ayrılırken boğazınıza bir yumruk saplanır. Alfa ve Beta adı verilen bu sevimli dostlar onların arkasından dakikalarca gitmemeleri için “ anne ve baba “ diye ağlamaktadır. 

Ekosistem içinde yaşayan bütün canlıların ortak bir kökeni vardır ve sadece türlerin evrimi ile canlılar farklılaşmışlardır. Türü tükenmekte olan hayvanların korunması, hem insanlar için hem de doğa için gerekli olduğu gibi, esasen bu hayvanların kendileri için bir özgürlük sorunudur. Özellikle vahşi hayvanlar kendi doğal çevrelerinde yaşama ve özgürce üreme hakkına sahiptirler. Vahşi hayvanların özgürlüğünden uzun süreli alıkonulması, avlanılması Hayvan Hakları Evrensel Beyannamesi’nde kabul edilen ilkelere aykırıdır. Buna rağmen özel düzenlemelerle , yasalarla sistem çok rahat şekilde hayvanların refahı düşünülmeden ticari işletmeler lehine yorumlanabilmektedir.


Hayvan haklarına büyük katkısı olan belgeselci sevgili Savaş Karakaş’ın , denizlerdeki dostlarımızdan yunusların başına gelen ama dile getirip anlatamadıkları yavrularından kopartılarak  , Japonya’da vahşice yakalanmalarından  bizlere kadar seyahatleri sırasında başlarından geçenler ve dolphinarium adlı gösteri merkezlerinde yaşadıkları  o kadar güzel anlatılmış ki , insan olduğumuzdan bir kere daha utandık.
Gösteri merkezlerinin 150 bin dolara kadar çıkan fiyatlarla sipariş talebinde yarıştığı ,  gülümseyen dostlarımızın başlarına gelenler , gösteri merkezlerinde geri plandaki daracık kafeslerde tutulmaları , insanların sadece şov dünyasında onları mutlu olduğunu zannetmeleri ve işletme sahiplerine her yıl onbinlerce dolar kazandırmaları , tüm yasaları , vicdanları zorlayan bir uygulama.

Bu zeki hayvanlar denizden ve ailelerinden zorla ve hile ile  koparılmaya devam ediyorlar ve  havuzlara hapsediliyorlar.. Koparıldıkları okyanus köşelerinde kanla sınandılar , o kanlar içinde çok uzun yolculuklara çıktılar..Artık özgür değiller.

Zekaları ve muhteşem fizikleriyle insanoğlunu büyüleyen yunuslar açlıkla imtihan edilip , ölü balık yemek yiyebilmek için bugün burunlarında top sektiriyor, çemberlerin içinden atlıyor ve hatta tedavisi ispatlanmadığı halde hastalara umut oluyor ama yunuslarla yüzenler çok mutlu iken ,  yunuslar insanlarla yüzmekten mutlu mu?  George Scott’un filminde Alfa ve Beta ile kurulan dostluk , işin içine ticari kaygılar girince , ne kadar üzülsek de filmin sonundaki hayvanları okyanusa terk etme hikayesi haklılığını buluyor gibi.

İnsanlar ticari kazanç için , sirklerden ve sokaklarda oynatılan ayılardan sonra yunusları da , diğer deniz memelilerini de keşfettiler ve maalesef giderek büyüyen bir pazara dönüştürdüler. İz TV’de yayınlanacak çocukluğumuzun dostu yunusumuz , Flipper’ın Kabusu  Digiturk 18. kanalda ara ara yayına giriyor.

Tüm hayvan hakları dostlarını tekrar ekran başına davet ediyor , bu cesaretli yapım için yönetmen Savaş Karakaş’ı , yapımcı Banu Acar’ı ve İZ TV  ekibini bizlere görünmeyen bu dünyanın acı dolu perde arkasını yansıttıkları için tekrar tekrar  alınlarından öpüyoruz.

Av. Ahmet Kemal Şenpolat

Hayvan Hakları Federasyonu 
Yönetim Kurulu Başkanı

HABERTURK GAZETESİ
15/08/2009

The biggest union in which the notions of language, religion, race and nationality are not taken into account and in which everybody allies for one combat is the union of animal rights defenders.

Our animal rights defender friends who are combating consciously for this matter are without prejudicetowards each other. They all have one and only goal; is to obey the rules declared within the Universal Declaration of Animal Rights, adopted by the United Nations and also warn those who do not comply with it. Since "existing" and to "breath" is already a legal right.

Animals are not assets, goods but they are living creatures.

In other words, a German who combats to defend animal rights is more important for us than a Turk who abuses animals. Or a Brazilian peasant who defends the animal rights is more eligible to us than a Turkish mayor who keeps poisoning the animals.

Since the animal rights defenders are united for a unique goal, which is to prevent the animals being abused or tortured by people and to defend their right to live with us in this world. Because this world belongs to all of us. That’s why a lot of animal rights defenders, no matter what nationality he is, are against zoos, circuses, furs, pet shops which have turned into animal abuse centers and they’re also against governments which do not include these to their programs. We fight hand in hand for this and we never insult people for their nationality or their religion.


However, those who do not love animals or those who don’t want to understand us, mostly tend to mold public opinion implying “they shall save their own animals first, and then they can help us”, in order to create disconnection and contradiction among us.

For instance , if a Spanish animal lover helps an animal in our country, it’s very absurd to say that he must save the bulls in his own country first before helping other countries. Or when a Canadian animal lover rises against the skinning out of dogs to be furs in China, it is ridiculous to say that he must  protect the seals of his own country first before giving hand to other countries.

In an animal rights struggle, the Canadian, the Chinese, the Turk, the English, the Italian do not have these prejudices. If it’s necessary, he will set his heart to this struggle for correcting also his own county’s system with his international friends and associations and create pressure on their own governments' and administrative authorities'.


It is true that where there are people , there will  always be animal abuse and torture.

However , there are no country borders for the animals. People shall not be accused for the wrong politics adopted by their states. Just like that we, the animal rights defenders shall not be accused for our municipalities who poison our animals every summer or lock them into small rooms called “shelters”. Also, the fact that we cooperate with the rest of the world to warn these municipalities doesn’t mean that we are against our nation or that we don’t love our country. A Canadian animal lover does feel bad as we do when the seals are being killed, a Japanese animal lover does feel depressed as a Turkish animal lover would do when dolphins are being slaughtered or being sold to external markets to be a circus animal.


It is wrong to attach this struggle to any nation, race, religion or language. In this combat to innovate the legislations of our countries, we take support from and give support to these international friends, without prejudice. Nobody looks to the other one’s religion, language or nation while saving the elephants in Africa or while escaping the bears from the slaughter camps in China or while opening secretly the cages of minks caught for their fur. The joy is in different languages, but the tears are all in the same language.


In fact , the real fight  is done  against the egocentric undeveloped wild human who considers animals as enemies, who wants to keep seeing them as a “commodity”.


The biggest union in the world will be established then.  30/07/2009

Attorney at Law
President of Animal Rights Federation HAYTAP  in Turkey


ahmetsenpolat@  haytap.org

Bu yazıyı Türkçe olarak okumak istiyorsanız lütfen tıklayın